Onlangs verscheen bij Tree Books het boek ‘De vlaaienbakker’. Dat gaat over de echte Limburgse vlaaien, technieken en recepten, en anekdotes en verhalen daaromheen.
Cas Wolters en Suzanne Heuts schreven het. Cas Wolters is Limburger, fanatiek bakker, bekend geworden door Heel Holland Bakt, en timmert flink aan de weg. Suzanne Heuts haar specialiteit is marketing en communicatie. En samen maakten ze dit boek
Het is een vlaaienbakboek met inhoud. Niet alleen recepten, klassieke en moderne, maar ook geschiedenis. En het belang van ‘de Limburgse vlaai’ wordt geschraagd door kortere en langere verhalen. Van Limburgers. Want ze houden niet alleen van vlaaien, ze zijn ook wel een beetje trots op Limburg.
Het is een erg leuk en goed verzorgd boek. Als je echte vlaaien wilt leren bakken, dan is dit wel een topboek. En ook als je niet zelf wilt bakken, maar wel genieten, dan is dit ook een goed boek. Want weet wat je eet!
| Titel | De vlaaienbakker |
| Auteur | Cas Wolters en Suzanne Heuts |
| Uitgever | Tree Books |
| ISBN | 978 94 9342 3152 |
| Verschenen | 14 april 2026 |
| Prijs | € 29,95 |
| Verkrijgbaar bij | Koop het bij een boekhandel van steen en cement. Maar als je online wenst te winkelen, raden we deze webwinkel aan. |
Door het hele boek zijn korte verhalen en anekdotes van Limburgers opgenomen Louise uit Sint Odiliënberg, Anja uit Swalmen, Peter uit Brunssum en anderen vertellen iets, waarbij de vlaai centraal staat. En er worden enkele producenten uitgelicht die voor de vlaai noodzakelijke ingrediënten leveren.
Aan het begin van het boek wordt vrij gedetailleerd uitgelegd wat een vlaai is en hoe deze wordt samengesteld. En, uiteraard, de geschiedenis van de vlaai. Limburg mag zich dan wel de status van vlaai-natie hebben aangemeten, de herkomst is vermoedelijk het tegenwoordige Zuid-Duitsland. Maar er is zo veel geschiedenis, dat er een Limburgse Vlaai Bakkerij Museum bestaat.
De herkomst mag wellicht niet Limburg zijn, maar het begrip Limburgse Vlaai geniet wel Europese bescherming.
Gist of geen gist
En voordat naar de recepten wordt overgestapt, wordt haarfijn uit de doeken gedaan wat de basisrecepten en technieken zijn. En tips, keukengerei, ‘eerste hulp bij bakongemakken’. Het maken van een vlaai wordt stap voor stap, met foto’s ondersteund, uitgelegd. Je hebt deeg met gist en harde wenerdeeg (zonder gist). Hoe maak je banketbakkersroom? En zo’n fraai raster over de vlaai? Heel handig is de omrekentabel, waarbij je voor elke vormgrootte de juiste verhouding van ingrediënten kan bepalen. En zo is er nog wel een aantal praktische technieken uitgelegd; tot en met het afkoelen van de vlaai.
Drie soorten vlaaien
De recepten zijn ingedeeld in klassieke, luxe en speciale vlaaien. En tenslotte nog wat andere Limburgse specialiteiten. Want als het om gebak gaat, eten de Limburgers niet louter vlaai. Ook nonnevotten, krokante ammoniakwafels (“Ze ruiken even gek, maar smaken hemels lekker.”), knapkook, Christoffeltaart, bienestich met kersen, en meer.
Het gaat te ver alle recepten te behandelen. De Limburgse pruimenvlaai is wel een echte klassieker. Ware het niet dat deze wel heel erg lijkt op de Letzebuerger Quetschentaart die bomi (mijn oma) altijd maakte als wij kwamen.
Kruisbessenvlaai hoort tot de luxe vlaaien, maar is toch een klassieker, of niet? En de Belgische roomvlaai moet dan wel uit Belgisch Limburg komen, of niet? En de limoncello- en tiramisuvlaai uit Italië? De zwartewoudvlaai uit Zuid-Duitsland? Welnee, het zijn Limburgse vlaaien met een buitenlands tintje.
Interessant zijn ook de speciale vlaaien: de greumellevlaai, bijvoorbeeld. Greumel betekent gestremd, in het Limburgs. Het wordt gemaakt met volle melk en wat azijn of karnemelk. (Frappant is dat dit door Google AI, die men ongevraagd krijgt, wordt vertaald in kruimelvlaai – nu is het wel zo dat te ver doorgevoerde stremming van melk, het korrelig/kruimelig maakt.)
Conclusie
Het is een bakboek, maar wel een fraai uitgevoerde. Het is een meer dan leuk boek, dat bij het lezen doet verlangen naar een punt echte Limburgse vlaai BGA.
