Eisbein, (Schweins-)haxe
1 ½ kg varkensschenkel; 2 uien, ontschild en gehalveerd; 5 tenen knoflook, gepeld en geplet; 2 kruidnagels; wat laurierblad; stuk of 10 jeneverbessen; 1 theel karwijzaad; peper uit de molen; 1 eetl zout (zie opmerking)
Let op: Hieronder, zo ongeveer de laatste zin bij 6 mei 2011, staat dat ik het vlees aan de flauwe kant vind. Vandaag de dag zou ik het pekelen. Lees hier hoe.
|
|
Voor de duidelijkheid deze afbeelding overgenomen van Wikipedia. Van de grote “bil” maakt men gedroogde of gekookte ham. Er blijven voorpoten en stukken achterpoot over. Die snijdt of zaagt men in stukken of schijven. De schenkels. Maar Eisbein of Haxe klinkt veel fraaier, vinden wij. Dit kost geen werktijd, maar wel tijd en is heel erg makkelijk. Het vlees wordt eerst gekookt en daarna in de oven knapperig gebakken. Vul een voldoende ruime pan met water, zodat de schenkel(s) straks onder staan. Doe alles, behalve de schenkels, in de pan en breng aan de kook en even doorkoken. Doe de schenkels erin en laat 90 minuten trekken. (Wij deden dat op een petroleumstelletje. Net niet koken.) Haal de schenkels uit de pan. Laat uitlekken/droogdampen. Verhit ondertussen de oven op 200o C. Klaar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
6 mei 2011
Voor de goede orde: deze schenkels komen van eigen varks. Ze hebben een uitmuntend leven gehad, zijn vegetarisch gevoerd met o.a. overschot uit de moestuin en EKO-varkensbrokken. We eten niet vaak vlees, maar als we het doen, moet het goed zijn. [Punt.]
Ik had op 5 mei deze ossobuco willen maken. Dat kwam er niet van. Te laat terug uit Wageningen en bovendien doodloof.
Hoewel we een koude koelkast hebben (schommelt tussen 0,5 – 3,5o C) moesten de schenkels nu wel worden verwerkt. Het werd dit. Met dank aan Chefkoch.de, want onze oosterburen weten hoe ze met schenkels moeten omgaan. (Bovendien ben ik meer een groentenkoker.)
Een goede en leuke bereidingswijze. M vond het lekker. Ik wat flauw, terwijl ik bekend sta om matig zoutgebruik.
