Castagnaccio – kastanjemeeltaart

Bron: divers Internet
300 gr kastanjemeel; 75 gr rozijnen (20 min geweld in warm water); 2 eetl kristalsuiker (rietsuiker); 3 eetl puike olijfolie; 40 gr walnoten, grof gehakt/fijngeknepen; 25 gr pijnboompitten; takje verse rozemarijn; 375 ml water; wat zout

Castagnaccio 1.jpg

15 augustus 2013
Er eten vijf vrienden mee. Dat betekent dat er kan worden geëxperimenteerd. Naast de 
panelle (met kikkererwtenmeel) is dit iets anders. Kastanjemeel is van nature al vrij zoet. Castagnaccio (ook bekend als baldinoghirighio ofpattona) is een traditioneel noordelijk Italiaans gerecht. Over het algemeen is het een vrij dunne koek, een cm of twee.
Het is een wat weeïg smakende taart. Dat komt sowieso door het kastanjemeel, maar misschien wat meer zout? Wij serveerden het met een bolletje vanille-ijs. Dat maakt het helemaal goed.

Bereiding

Verwarm de oven voor op 200o Celsius.
Vet een rechthoekig bakblik (20 x 30 cm o.i.d.) in met olie. Neem een ruime kom en zeef het meel er boven, voeg suiker en zout toe en giet er, misschien niet al, het water bij om er een soepel beslag van de maken. Roer er twee eetlepels goede olie door en de gewelde rozijnen als ook de gebroken walnoten.

Castagnaccio 3.jpg

Castagnaccio 4.jpg

Giet dit beslag in de bakvorm. Druk er zachtjes de pijnboompitten op vast, trek de blaadjes van het takje rozemarijn en verdeel deze over de taart en besprenkel het geheel met de rest van de olie.
Bak tegen de veertig minuten (kijk eens na een half uur) tot de bovenkant krokant is en barsten vertoont.
Laat wat afkoelen in de vorm, serveer warm.

OPMERKINGEN
De taart wordt ook bedekt met andere noten. En soms liggen er rozijnen bovenop. Dan heet het een castagnaccio van ‘daar en daar’. Iedere regio zijn variant. Dus dat is ook uw speelruimte.

Een reactie plaatsen

Verschijnt een à twee keer per maand. Met een breed scala aan onderwerpen uit het groenere leven en lekkere recepten.

Kijk in ‘spam’ of ‘reclame’ wanneer u niet binnen een paar minuten een e-mail ontvangt.