Kleine natuur in de tuin

Bernadette Geradts schreef een reeks alleraardigste korte verhalen over belevenissen en waarnemingen in de eigen tuin en omgeving. Dat is kleine natuur. Het alledaagse leven uitvergroot. In een boek.

Je kunt er zwaarwichtige kwalificaties aan toekennen, zoals op de achterzijde van het boek: “In kleine momenten ontvouwen zich grote thema’s uit onze tijd: verbondenheid, duurzaamheid, vergankelijkheid en hoop. Ze worden zichtbaar in mussen die opgroeien onder het dak, in kikkers die een zomerse bui vieren … [enzovoorts]”. Maar het is gewoon een bundel erg leuke, herkenbare verhalen die prettig zijn geschreven. Want bij ons kwaken de groene kikkers elke ochtend vanaf een uur of half vijf. Luid. En daar is geen zomerse bui voor nodig. Ze hebben bij onze vijver gewoon een erg fijne plek.

Geradts kijkt, neemt waar, peinst en schrijft leuk verhalen; ontroerend, onderzoekend en soms is het een verpakking van een waardevolle tip. Degenen die losgezongen zijn van de natuur moeten het zeker lezen – geef het cadeau! – en de groene tuiniers onder ons herkennen zich ongetwijfeld in veel van de verhalen.

Een fijn vakantieboek of om voor het slapen gaan nog even wat te lezen. Het zijn welgeteld 29 verhalen van twee of drie bladzijden. (Of toch 30?). Elke dag een verhaal!

TitelKleine natuur in de tuin
AuteurBernadette Geradts
UitgeverNoordboek
ISBN978 94 6471 5088
Verschenen20 mei 2026
Prijs€ 19,90
Verkrijgbaar bijKoop het bij een boekhandel van steen en cement. Maar als je online wenst te winkelen, raden we deze webwinkel aan.

De verhalen hebben korte, krachtige titels. Zoals Zucht, Pril, Bui enzovoorts. We hebben voor deze recensie niet alle verhalen gelezen, maar er twee uitgepikt. Wij vinden deze al leuk, misschien zijn de 27 andere verhalen nog leuker.

Elk verhaal begint met een Engelstalig citaat. Niet verwonderlijk, Bernadette Geradts heeft Engels gestudeerd, maar geswitcht naar duurzame tuinen en natuurcoach. Zelfs (sommige) citaten zijn pareltjes, zoals (Geradts heeft de eerste twee regels overgenomen bij het verhaal Mist):

I think that I shall never see
A poem lovely as a tree

— Joyce Kilmer –

Mooie woorden, Joyce Kilmer was voor ons een onbekende. Tot nu. Hij is vooral bekend om dit korte gedicht, lezen we. Hij sneuvelde in de laatste dagen van de Eerste Wereldoorlog.

Het verhaal Compost is aandoenlijk. De compostton moet worden leeggemaakt. Dat is een straffe beslissing want ze realiseert zich dat er heel wat leven wordt verstoord. En ja hoor, ze vinden – eigenlijk hun hond – een klein naakt, roze wezentje. Ze houden het op een babymuisje.
“Terwijl ik mij afvraag of een moedermuis wel zo’n groot babymuisje kan baren, en daar een stuk of acht van, zie ik het kleine mondje. Een klein gaatje dat onmiskenbaar zuigbewegingen maakt.”
Bij ons leven ratten in de composthoop. Eerlijk gezegd denk ik dat dat grote kleine muisje een ratje is. Enfin, hoe het verder gaat, verklappen we niet, maar het is een ontroerend verhaal.

Het verhaal Koper is niet alleen leuk, maar ook erg interessant. De auteur heeft twee appelbomen, waarvan er een het niet lijkt te trekken. En tja, dan moet je je voornemen dat als de boom dit seizoen geen beterschap vertoont, je deze gaat rooien. Geradts past allerlei methoden toe.

“Omdat het erop of eronder was dit jaar, moest ik, zo vond ik zelf, toch meer dan één ding proberen en dat was het punt waarop ik uitweek naar een van de meest alternatieve methodes die ik ooit in de tuin heb toegepast: koper.” Dat deed mij denken aan onze vrienden van Kopersporen die we altijd op de tuindagen van Hex tegenkomen. Koper schijnt sporen achter te laten in de bodem. En koper schijnt een wondermiddel te zijn. Hoe het afloopt, lees je zelf maar.

Plaats een reactie