Op 28 september 2026 verschenen wij in het televisieprogramma Binnenste Buiten. De rode draad voor het item was niet groen, zoals wij over onze draad zeggen, maar wit: de komkommer witte bruid. Op de van zon doordrenkte dag van 11 augustus waren de opnamen.
Even dit vooraf: in de uitzending staat, als we in beeld komen, Marijke Mergen en Norbert Mertz. Wij zijn natuurlijk gewoon Marijke Metz en Norbert Mergen.
Op televisie begint het zo: Jetske komt ons erf oplopen. Maar het begon veel eerder.
Hoe het zo kwam, weten we niet meer. Maar in elk geval kwam de redacteur Pieter maanden geleden op bezoek om persoonlijk te zien of we Binnenste Buiten-waardig waren. En dat was zo. We vertelden over oude groenterassen die we vermeerderen en tja, een komkommer met de naam witte bruid is leuk en aansprekend.
Komkommertijd
De weken erna moest het bezoek worden gepland. En dat is wel iets. Wat en wanneer de moestuin geeft, is afhankelijk van diverse omstandigheden, niet in de laatste plaats het weer.
“Wanneer?” vroeg Pieter.
“In de komkommertijd,” luidde ons antwoord – per e-mail.
Pieter belde: “Wanneer is het komkommertijd?”
Ik bladerde op onze website door de recepten met komkommer. Die hebben datums variërend van begin tot eind augustus en dat over de jaren 2006 tot en met 2026. Dus we prikten de opnamedatum op 11 augustus. Dat was op een moment dat er nog maar één of twee kleine vruchtbeginsels aan de planten te zien waren. Zou het wat worden?
Door de hete droogte hadden we veel last van gedierte: muizen aten de tomaten in de kas, ratten aten de droge erwten en tuinbonen (voor zaad), enzovoorts. Dus de angst sloeg me om het hart: als de maar van de witte bruid afbleven. We plaatsten geurpotten van Brimex in de kas. (De geur is rokerig en kennelijk mijden allerlei dieren dan die omgeving.)
Ajo Blanco
Het komkommerras Witte Bruid stamt uit 1951 en is gemaakt door Rijk Zwaan uit Rotterdam. Vroeger, tot in de jaren zestig van de vorige eeuw, waren komkommers wit en geel. En ze hadden een dikke schil. Amsterdam had zijn Amsterdamse Lange Gele komkommer. We zijn door de teelt in kassen, voor de export naar Groot-Brittannië overgestapt naar de lange, dunne, groene. En die is zo veel “verbeterd” dat het niet meer is dan een smaakvol hapje water: een dunne schil, zodat er een folie om moet, en er zit geen zaad meer. Ze zijn parthenocarp: er wordt zonder bevruchting een vrucht gevormd.
Komkommertijd viel dit jaar, door het warme voorjaar en de zomer, een week of twee eerder. Maar er waren voldoende witte bruiden en ook nog een jongere, die kok Jetske van den Elsen kon gebruiken voor haar Ajo Blanco.
En die is verdraaid lekker, kunnen we wel zeggen. Het zijn nu nog een paar warme dagen en het kan ook met een ‘gewone’ komkommer. Het recept staat op de website van Binnenste Buiten. Klik hier.
Voor 3 x 4 minuten is wel een hele dag opnamen nodig. Veel scenes toch weer even opnieuw doen. En dan lijkt het op televisie allemaal terloops, relaxed en spontaan. Eerlijk gezegd was dat ook zo, want er was geen echt script, dus als iets opnieuw moest worden opgenomen, was de gesproken tekst telkens weer even anders.
Het was een leuke dag met ontzettend leuke, vriendelijke, deskundige mensen. En pas toen iedereen weg was, en wij met Jetske nog wat napraatten (zijn werd opgehaald door haar man) bleek haar enorme veelzijdigheid en viel bij mij het kwartje – ze kwam me wel bekend voor, maar waarvan? Zij was de presentatrice van het eerste uur bij De Rijdende Rechter!
Hier zie je de hele uitzending van maar liefst 12 minuten.
Bezuinigingen
Het was een leuk team dat bij ons langs kwam. En ook een hard gelag. Want het vorige kabinet van PVV, NSC, BBB en VVD had besloten dat de publieke omroep 100 miljoen euro moest bezuinigen. En dat heeft ook consequenties voor Binnenste Buiten
We zien dat er dientengevolge veel goede, informatieve tv-programma’s sneuvelen, die onzes inziens juist bij de publieke omroep horen. En daarvoor komen allerlei dating- en spelletjesprogramma’s terug. Of iets van ‘de beste ….’ – vul maar in: kok, gids, tekenaar, zangers ……
Maar Binnenste Buiten raakt zwaar gewond en sneuvelt net niet. Er blijft één wekelijkse uitzendavond over, begrepen we. Op de zaterdagavond. En dan wel wat langer.
Maar het is gewoonweg triest als op zo’n opnamedag met mensen spreekt die al vele jaren met ziel en zaligheid voor de publieke omroep werken en dan op hun 57ste (ik noem maar wat, maar enkelen waren niet de jongsten, wel met veel ervaring) .
