Pauvre petit gris de Rennes

Petit gris de Rennes is zo'n beetje de enige meloen die in de Lage Landen met redelijke kans van slagen buiten kan worden geteeld.
Dat weet ik al jaren, toch heb ik het nooit gezaaid. Tot dit jaar.

Pauvre petit gris de Rennes 1Daar ligt ie. De enige meloen. Nog half verscholen onder blad van Eeuwig Moes.

Dit voorjaar zaaide ik wat zaadjes en kweekte de plantjes op in pot, gelijk pompoenen. En na de IJsheiligen plantte ik ze buiten uit.
"Dit wordt een hele mooie zomer," riep ik tegen iedereen die het maar horen wilde. Het voorjaar was al prachtig en na een paar waardeloze zomers zou het wel weer tijd worden voor het lied van Gerard Cox.

Ik rekende op een rijke meloenenoogst. Maar daarna brak de regentijd aan. Ik zag de planten door kou en nattigheid verkommeren. Twee weken geleden wees Joseph mij op een meloentje. Ik was verrast, maar niet blij. Één pietluttig meloentje. Terwijl je rekent op tien, twaalf, twintig meloenen.
Pauvre petit gris de Rennes 2In het rode cirkeltje probeert de plant weer uit te lopen.

En dit is wat er van over bleef: één meloen, van het formaat opgefokte tennisbal. Aangevreten, maar heerlijk geurend. Varkensvoer.

Pauvre petit gris de Rennes 3Ziet er toch nog fraai uit.
Pauvre petit gris de Rennes 4

Plaats een reactie

Verschijnt een à twee keer per maand. Met een breed scala aan onderwerpen uit het groenere leven en lekkere recepten.

Kijk in ‘spam’ of ‘reclame’ wanneer u niet binnen een paar minuten een e-mail ontvangt.