Als het goed is, is er december weinig tot niets te doen. Hooguit klusjes die voor de vorst invalt gedaan moeten worden, maar dat is dus wachten. Minus één is eigenlijk geen vorst, de meeste groenten verdragen dat wel. In dit bericht een tabel met vorstbestendigheid.
Sinds 26 oktober kennen we weer de wintertijd. Dat is een periode van relatieve tuinrust, plannen maken en het zaden bestellen begint. Maar tuin is tuin: er is ook in november genoeg te doen.
Als deelnemer van het project Yacobat, ontvingen we van Hogeschool Vives (Kortrijk) drie experimentele rassen bataten en een klassieker. We teelden van elk zeven planten.
Buitentomaten zijn koude tolerant en kunnen tegen vochtigheid, zijn fytoftora- en, als het meezit, schimmeltolerant, ook tegen valse meeldauw en bladvlekkenziekte.
Desalniettemin pas na de IJsheiligen uitplanten, over het algemeen prefereren ze een temperatuur boven de 5o C.
Al sinds 2015 organiseert kwekerij Arborealis in Wilhelminaoord, het derde weekeinde van september de zogenaamde voedselbosdagen. Er is een kleine markt en er zijn diverse presentaties. Dit jaar waren wij uitgenodigd.
We naderen het einde van een best wel aardig moestuinjaar. Een jaar waarin we voor het eerst een (half) bed met zaadechte buitentomaten hadden. Om ze te testen. Enfin. Oktober heet de wijnmaand, maar het is ook de maand dat tamme kastanjes vallen en kunnen worden geraapt.
Dat koffieprut op de composthoop kan, is bekend. Maar wat voegt het toe? En kan het ook los in de tuin worden gestrooid? Het antwoord is ja, mits. Maar composteren is beter.
September is herfst, want op 31 augustus eindigt de meteorologische zomer. We gelukkig hebben we, in tegenstelling tot vorig jaar, … Lees meer
Szechuanpeper of fagara, komt van de boom of heester Zanthoxylum, waarvan zo’n 235 soorten zijn. Deze komen over de hele wereld voor en worden vrijwel allemaal door de inheemse bevolking als specerij gebruikt. Uiteraard met andere, lokale namen.
Voor Sint-Jan (24 juni) moet de Sint-Jansui worden gerooid. Het is de vroegste ui die we kennen. Inmiddels is het een zeldzaam Nederlands gewas dat o.a. in Slow Food’s Ark van de Smaak is opgenomen. Het is een bijzonder uitje dat zich alleen vegetatief laat vermeerderen.
De vorige maand berichtten we over het groot onderhoud dat we in de Eetbare Siertuin gingen uitvoeren. Dit vordert gestaag, en het ziet er, eerder dan we verwachtten, alweer enigszins toonbaar uit. Met enkele drastische ingrepen is de vergrassing fiks teruggedrongen en kon worden begonnen met nieuwe aanplant.
Eind 2012 begonnen we met de aanleg van wat wij Eetbare Siertuin noemen. Nu, twaalf jaar later, is het tijd voor groot onderhoud. Het regenachtige jaar 2024 heeft zeker bijgedragen aan de invasie van kweekgras, maar ook onvoldoende onderhoud. We moeten nu ingrijpen. Want is dit een voedselbos of Eetbare Siertuin?
