Wat doen we ermee? Inmaken, drogen, inleggen, invriezen, fermenteren, zoet, zuur, zout? Het komt allemaal aan bod in het boek Rijke Oogst van Alys Fowler. Een praktisch boek, helder en voorzien van receptuur. We vinden er veel praktische tips in. Goed boek voor elke moestuinier en vooral in deze tijd van het jaar.
Zaterdag 2 augustus dineerden we op ’t Hof Welgelegen in Middelburg. Omdat het een agrarisch bedrijf is, heet het boergondisch. Maar dan wel van de hogere boeren stand. Het was aangenaam verpozen en uitstekend eten. Van harte aangeraden.
Smakelijke taart, gevuld met een stevig mengsel van courgette, prei, walnoten en natuurlijk de ui, knoflook en kaas. En snijbietstengel.
Een snelle doch voedzame maaltijd van sperziebonen, paprika, ui en knoflook en couscous. Met râs al hânout erdoor en wat pijnboompitten er over.
Eindelijk is het in het Nederlands verschenen, de vertaling van Essbare Wildpflanzen. Onmisbaar, volledig, makkelijk hanteerbaar, deskundig en helder in tekst en uitleg. Een uitkomst voor iedereen die de volgende stap naar het eten van “onkruid” uit eigen tuin en in het wild voorkomende groenten wil zetten. Een beter boek is momenteel niet te krijgen.
Koude soep van courgette voor de warme zomeravond. Of voor lunch. Op basis van yoghurt of kefir.
Een makkelijk en praktisch gerecht: aardappelkoekjes met knopkruid. Eigenlijk rösti met knopkruid erdoor. Erg smakelijk en bovendien gezond. (Het is eigenlijk rösti met knopkruid.)
In 2014 constateren Radboud Universiteit en SOVON dat niet alleen de bijen, maar ook de vogelstand te lijden heeft van neonicotinoïden. De leercurve van de mens blijkt in dit geval erg lang. Zeker als er grote financiële belangen mee gemoeid zijn. Want al in 1994 constateerden Franse bijenhouders dat er iets loos was. Oorzaak: imidacloprid , een van de neonicotinoïde insecticiden. Inmiddels het meest gebruikte soort insectengif ter wereld. Het komt ook in ons voedsel voor
Knopkruid is een plaag in vele tuinen. Het is ook een groente die van origine uit Zuid-Amerika komt. Een erg gezonde groente. We hebben de plant uitgebreid beschreven. Het kent een boeiende geschiedenis.
Vrijwel ieder jaar zaaien we een ander (zeldzaam) komkommerras. Izjaštšnõi komt uit Estland dat we verkregen via de Heritage Seed Library. De Britten schrijven dat het een pickling variety is – dus om in te maken. Maar ook zo smaakt het uitstekend.
Ach, waarom geen voorgerecht van groen uit de moestuin èn groen dat in onze Eetbare Siertuin in het wild voorkomt? Een feestje van smaken.
